*പിണക്കം*
#######
പ്രിയേ ഒരു മടങ്ങിവരവിനായ് കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാൻ
അവസാന പുൽനാമ്പും കരിഞ്ഞ് പോകും മുൻപ് കറുപ്പിൻെ വശ്യതയഴിച്ചുവിട്ട് എൻെ ദേഹത്തിൽ പടർന്നിറങ്ങൂ
കരഞ്ഞ് കേഴുന്ന എൻെ പൈതങ്ങളെ ദാഹജലത്തിനാൽ പുനർജീവനേകൂ
നിൻെ അഭാവത്താൽ ശോഷിച്ച് വേരറ്റ വൃക്ഷങ്ങളുടെ തേങ്ങൽ കണ്ടും മടിക്കുന്നതെന്തേ...
ഇലയനക്കങ്ങളെന്നിൽ നിന്നുമകന്നിരിക്കുന്നു എങ്ങും നിൻ ലാളനത്തിനായ് കൊതിക്കുന്നവരുടെ രോദനക്കാഴ്ചകളാൽ എൻെ മനസും മരിച്ചിരിക്കുന്നു
സൂര്യതാപമേറ്റ് കത്തിയെരിഞ്ഞമർന്ന് വിണ്ട്കീറിയ മാറിടത്തിൽ നിന്നും ആത്മാവ് യാത്രയായ് തുടങ്ങി
പിണക്കമകറ്റി ഒന്നു പുണരൂ
ഈ താപമെന്നെ പൊള്ളിക്കുന്നു
അന്ത്യ ചുംബനം നൽകാതെ എന്നിലൊരു പുനർജനിയുടെ
ഔഷധമായ് തിരികെ വരുമെങ്കിൽ വാരിപ്പുണർരാം ഞാൻ
എന്ന് ഭൂമി
*അഘോരി*
No comments:
Post a Comment